– Hayır.
Paranın satın alamayacağı şeyler satıyorum.
Hayal satıcısıyım ben.
Özgüvensizlere cesaret,
korkaklara özgüven,
ihtiyatsız biri için sağduyu satıyorum.

-Peki ya intihar edecek biri için neyin var?

– Bir virgül.Küçük bir virgül.
Hikâyelerinin devamını yazabilsinler diye.


Bu konuşmalar, The Dreamseller (Hayal Satıcısı) filminde geçiyor. Film bunu bir sahnenin içine bırakıp çekiliyor. Ne açıklıyor, ne uzatıyor. Çünkü bazı cümleler anlatılmaz; insanın içinde yankılanır.

Virgül deyip geçiyoruz. Küçük bir işaret. Nokta kadar kesin değil, ünlem kadar iddialı da değil.Ama hayat tam da orada duruyor. Virgülde. Çünkü virgül, “bitti” demez. “Devam ediyorum” da demez. Sadece şunu söyler: Biraz dur.

İnsan bazen ölmek istemez.
Sadece bu hâliyle yaşamaya gücü kalmaz.

Kimse bunu böyle söylemez tabii. Herkes güçlü görünür. Herkes “iyiyim” der. Hayat da bunu ister zaten. Hızlı ol, dayanıklı ol, toparlan. Ama insan dediğin şey makine değildir. Yorulur. Birikir. Taşar. Ve bir noktada durmak ister. İşte tam orada, çoğu zaman yanlış anlaşılır. “Abartıyorsun” denir. “Geçer” denir. “Şükret” denir. Kimse “durabilirsin” demez.

Virgül bunu söyler.

Hayat hep ileri gitmek zorundaymış gibi anlatılır. Oysa bazı anlar vardır, ileri gitmek mümkün değildir. Geri dönmek de. İnsan olduğu yerde kalır. İşte o anlar çok tehlikelidir. Çünkü dışarıdan bakınca hareketsiz görünür, ama içeride fırtına kopar. İnsan o fırtınada bir işaret arar. Küçük bir şey. Tutunacak bir kenar.

Bir telefon sesi.
Bir pencere ışığı.
Bir cümle.

Virgül bazen bunların hepsidir.

Devam etmek dediğimiz şey, her zaman güçlü adımlar atmak değildir. Bazen devam etmek; sabah kalkabilmektir. Bazen akşamı getirmektir. Bazen sadece bugünü bitirebilmektir. Kimse bunu başarı hikâyesi diye anlatmaz ama hayat böyle sürer. Sessizce. Gösterişsizce.

Belki de en büyük yalan şudur:
“Her şey geçer.”

Hayır. Bazı şeyler geçmez. Ama insan geçebilir. O hâlin içinden geçebilir. Ve bunun için umut gerekmez bazen. Cesaret de gerekmez. Sadece biraz zaman gerekir. Virgül, zamanı uzatır. Noktayı geciktirir.

İşte bu yüzden o cümle bu kadar ağırdır. Çünkü intihara karşı bir nutuk değildir. Hayata dair bir romantizm de değildir. Sadece insana şunu söyler:
“Şu an karar vermek zorunda değilsin.”

Bazen bir insanın hayatı, bu cümleyle kurtulur.

Bir virgül yeter. Devam et.

Sevgilerimle...

☕Bu hafta çayını yavaş iç. Belki her yudum, hayatının görünmeyen virgüllerinden birine dokunur.

? Bir cümlelik durak;

Hangi hikayeni baştan yazmak isterdin?