Van’ın Başkale ilçesine bağlı Albayrak Mahallesi’nde yurttaşlar, 2026 yılına girilirken hâlâ evlerine eşekle su taşıyor. Ancak sayaç bulunmazken, VASKİ tarafından kesilen 400–500 liralık su faturaları, “Bu sayaç eşeğe mi bağlı?” sorusunu gündeme taşıdı.
Van merkeze yaklaşık 120 kilometre, Başkale ilçe merkezine ise 30 kilometre uzaklıktaki Albayrak Mahallesi’nde su, yıllardır bir altyapı meselesi değil, gündelik bir hayatta kalma mücadelesi. Yurttaşlar sabah akşam bidonlarla, el arabalarıyla ve çoğu zaman eşeklerle cami bahçesindeki kuyudan ya da kaynaklardan su taşıyor.
Hizmet Yok, Sayaç Yok, Fatura Var
Mahallede birçok hanede ne aktif bir şebeke hattı ne de su sayacı bulunuyor. Buna rağmen yurttaşlara her ay yüzlerce lirayı bulan su faturaları gönderiliyor.
Yurttaşlar, “Ne kadar su kullandığımızı nereden biliyorlar?” diye soruyor.
Bir mahalle sakini tepkisini şu sözlerle dile getiriyor:
“Ben suyu eşekle taşıyorum. VASKİ bize fatura göndermiş. Bu sayacı eşeğe mi bağladılar? Kullanmadığımız suyun bedelini ödüyoruz.”
Taşıma Su, Zorunlu Hayat
Mahallede bazı evlerin önünde su depoları bulunuyor. Ancak bu depolar yalnızca birkaç gün yetiyor. Depoların doldurulması için de yine yurttaşlar cami bahçesindeki kuyudan su çekip kilometrelerce yol kat ediyor.
Çoluk çocuk, yaşlı genç demeden herkes bu yükün altında. Kışın ortasında, soğuk havada, buz tutan yollarda su taşımak yurttaşlar için sıradan bir günün parçası.
Şebeke Var Ama Su Kirli
Mahallenin bir bölümüne başka bir köyden gelen şebeke suyu ulaşıyor. Ancak yurttaşlara göre bu su, dere yatağından geldiği ve kanalizasyonla karıştığı için içilemez durumda.
Bu nedenle şebeke hattı olan evlerde dahi yurttaşlar musluk suyunu kullanmıyor; yine kaynaklardan taşıma suya yöneliyor.
Yani mahallede içme suyu olarak kullanılan tek su, eşekle taşınan su.
Kirli Suyun da Faturası Kesiliyor
Yurttaşların tepkisini büyüten bir diğer nokta ise içilemeyen, kullanılmayan bu su için de fatura kesilmesi.
“Temiz suyu kendimiz taşıyoruz, kirli suyu kullanmıyoruz ama faturası geliyor” diyen yurttaşlar, hangi hizmetin karşılığında ödeme yaptıklarını sorguluyor.
‘Gelsinler, Yapsınlar, Saat Taksınlar’
Mahalle sakinlerinin talebi açık ve net:
Altyapı yapılsın, çeşmeler onarılsın, sayaçlar takılsın ve gerçek kullanım neyse ona göre fatura kesilsin.
“Gelsinler, görsünler. Bizim suyumuz nereden geliyor, nasıl taşınıyor baksınlar. Saat taksınlar, kullandığımız kadarını ödeyelim” diyen yurttaşlar, yıllardır çözüm beklediklerini söylüyor.
‘Bu Yaşta Hâlâ Su Taşıyorum’
Yaşlı bir yurttaş ise yaşadıkları zorluğu göç tehlikesiyle birlikte anlatıyor:
“Çocuklarımın hepsi buradan gitti. İş yok, su yok. Ben bu yaşta hâlâ su taşıyorum. Köyün yarısı göç etti. Böyle giderse biz de gideceğiz ama gidecek yerimiz yok.”
2026’ya Girerken Eşekle Su Taşıyan Mahalle
2026 yılına girilirken bir mahallede hâlâ eşeklerle su taşınması, yurttaşlara göre başlı başına bir utanç tablosu.
Ancak bu tabloya bir de kullanılmayan suyun faturası eklendiğinde, sorun yalnızca altyapı değil; adalet ve eşit hizmet meselesine dönüşüyor.
Albayrak Mahallesi sakinleri yetkililere sesleniyor:
“Taşıma suyla bu hayat dönmüyor. Musluk yoksa, sayaç yoksa, fatura da olmasın.”