"Zorunlu Ortak Müfredat: Ay Sonu Getirme Bilimi"
Öğrenci gruplarının bir araya gelerek oluşturduğu "en zaruri" harcama tablosu, kampüsteki ekonomik daralmanın röntgenini çekiyor. Helin, Nurjin, Yunus ve Yusuf gibi isimlerin kalem kalem döktüğü rakamlar, hiçbir keyfi harcama içermemesine rağmen 8 bin 350 TL ile 10 bin TL arasında değişiyor.
Öğrenciler için artık "dışarıda yemek yemek" bir sosyalleşme aracı değil, yurt yemeklerinin yetersizliği karşısında bir zorunluluk. Sadece bu kalem bile aylık bütçede 4 bin TL’lik dev bir gedik açıyor. Ulaşım, yurt ücreti, su ve telefon faturası gibi "kaçınılmaz" giderler eklendiğinde, üniversite diplomasından önce "finansal okuryazarlık" diploması almak şart hale geliyor.
Bir Öğrencinin "Sıfır Sosyallik" Bilançosu
Yunus ve Yusuf’un verileri, öğrenci bütçesindeki matematiğin ne kadar acımasız olduğunu gösteriyor. Ders aralarında içilen bir bardak çayın aylık maliyeti 500 TL, merkeze gidiş-gelişin ise ay sonunda 1200 TL’ye mal olduğu bir düzende, öğrenciler "eğlenceyi" bütçe kalemlerinden tamamen silmiş durumda.
Nurjin’in "10 bin TL ancak yetiyor" tespiti ve Helin’in "ne kadar kısıtlasam da olmuyor" isyanı, Van’da öğrenci olmanın artık sadece ders çalışmak değil, her gün yeni bir bütçe yönetimi mucizesi yaratmak anlamına geldiğini kanıtlıyor. Kampüste artık herkes gizli bir muhasebeci; ancak bu hesapta tek eksik var: Gençliğin yaşanabileceği o küçük pay.
