Van’ın Bostaniçi Şafak Mahallesi’nde çocukların oyun alanı yok. Mahallede ne bir park ne de bir futbol sahası bulunuyor. Bu yüzden çocuklar, her gün araçların geçtiği yolda futbol oynamak zorunda kalıyor.
Çocukların oyun oynadığı yol, yalnızca trafiğe açık olmakla kalmıyor; hemen yanında bariyersiz bir demiryolu hattı da geçiyor. Araçlar ve tren hattı arasında kalan bu dar alanda top peşinde koşan çocuklar, sık sık kazalar ve düşmeler sonucu yaralanıyor.
Mahalle çocuklarından Musa Artin, arkadaşları adına konuşarak yaşadıkları durumu şöyle anlatıyor:
“Abla, görüyorsunuz top oynayamıyoruz. Tek yer yolun ortası. Ya birimize araba çarparsa? Daha önce yolda düşüp yaralandım ve saatlerce hastanede kaldım. Başka oynayacak yerimiz yok. Bir halı saha istiyoruz. Lütfen sesimizi duysunlar, biz de diğer çocuklar gibi oynamak istiyoruz.”
Bir mahallenin en temel ihtiyaçlarından biri, çocukların güvenle oynayabileceği alanıdır. Bu tür alanlar, sadece çocukların fiziksel gelişimi için değil; ailelerin huzurla yaşayabileceği, çocukların ekranlardan uzaklaşıp birbirleriyle kaynaşabileceği, paylaşmayı öğrenebileceği bir sosyal ortam yaratmak açısından da oldukça önemlidir.
Çocukların oyun sesinin duyulduğu yerler yollar değil, parklar ve sahalar olmalıdır. Şimdi yetkililerden güvenli oyun alanı talep ediyorlar.