AK Partili Savcı Sayan, sosyal medyada bir yazı paylaştı. Savcı yazısında, DEM Parti’nin Kürtlerin temsilcisi olmasına itiraz ederek; “Bugüne kadar devletin yanında duran Kürtler ne olacak?”
Yani aslında, “Biz ne olacağız?” diyor.
Galip Ensarioğlu’nun ve İskender Ertuş’un zihninde de aynı soru dolaşıyor:
“Silahlar susarsa, biz ne olacağız?”
Sayan’ın ardından Mehmet Metiner’in de kalemi kaşındı.
O da “Kürt Milli Birliği” demeye başladı.
Ama daha ilk cümlede frene bastı: “Bu birlik dışlayıcı olabilir, çatışma üretir.”
Yani diyor ki: “Durun, zemin kayıyor… Ayağımızın altından halı çekiliyor. Hele biraz bekleyin, bakacağız bir çaresine.”
Mehmet Metiner’in bu konuya ilişkin AK Parti Van eski Milletvekili Hüseyin Çelik ile bir görüşme gerçekleştirdiği yönünde ciddi duyumlar aldım.
Partinin ismi için naçizane önerim ‘KÖK’ Partisi’dir. Kürt Kökenliler Partisi bence uygundur!
Partinin sloganı da ‘Kimliğimi Kaybettim, Hükümsüzdür’ olursa, oldukça anlamlı olur!
Belli ki, bu arkadaşlar barıştan ürküyor.
Kürt meselesi barışa evrildiğinde, bazılarının varlık gerekçesi de ortadan kalkmış olacak.
Nasıl ki silahlı koruculuk tarihe karışıyorsa, “Siyasi koruculuk” da bitti, bitiyor.
Bu yüzden uykuları kaçıyor.
Bu bir ideolojik kaygı mı?
Yok heval…
Bunlar Kürt meselesini kendilerine ‘Meslek’ edinmişler.
Hani yapay zekâ bazı meslekleri bitiriyor ya, barış da bunların mesleğini bitirecek diye endişe içinde sağa sola kaçışıyorlar.
Kuklanın ipini tutanlar, ipi bırakacak diye endişe ediyorlar.
Yıllarca sistem çok netti:
Ankara’ya “PKK’ya karşıyız” selamı çak,
Koltuğu kap, ihaleye gir, kartviziti bastır.
Bu onlar için konforlu alanda varlıklarını sürdürme ve siyaset yapma imkânı demekti.
Ama şimdi silahlar susuyor.
Silah yok.
Çatışma yok.
Kan yok.
Peki, şimdi ne anlatacak, ne diyecekler?
İdeolojik bir zemin yoksa
Eleştirinin ayakta duracak yeri bile kalmıyor.
Bu yüzden bazıları AK Parti’den kopup,
“makul”, “yerli”, “devletle uyumlu” merkez bir Kürt partisi kurmanın yollarını arıyorlar.
Kürt olmayacak, ‘Kürt Kökenli’ olacak.
Ama devletin izin verdiği kadar Kürt olabilecek.
Kürt meselesi belki bitmedi ama Kürt meselesini bir devlet memurluğuna tahvil ettirip, siyaset yapma dönemi bitiyor.
Ve sorun şu: Kürt meselesi onlar için bir dava değildi.
Bir hammaddeydi. Şimdi hammadde tükeniyor.
Ve bazıları için en zor günler…
Şimdi başlıyor.
Kimileri için tarihin çöp sepetine atılma vakti geldi artık.