Van Gölü Havzası’nın kapalı bir havza olduğuna dikkat çeken Alaeddinoğlu, havzaya dışarıdan su getirmenin hem çok maliyetli hem de çoğu zaman mümkün olmadığını belirtti. Bu nedenle mevcut su kaynaklarının bilimsel ve bütüncül bir anlayışla yönetilmesinin hayati önem taşıdığını vurguladı.
Son yıllarda içme ve kullanma suyunun büyük bölümünün yeraltı sularından karşılandığını ifade eden Alaeddinoğlu, aşırı ve kontrolsüz kullanım nedeniyle yeraltı su seviyelerinin sürekli düştüğünü söyledi. Bu durumun yalnızca tarımsal üretimi değil, Van Gölü Havzası’nın hassas ekosistemini de tehdit ettiğini dile getirdi.
“Su yönetimi sadece insan ihtiyaçları üzerinden ele alınamaz” diyen Alaeddinoğlu, Van Gölü ve bölge ekonomisi açısından büyük öneme sahip olan inci kefalinin yaşam döngüsünün de su politikalarının merkezinde yer alması gerektiğini belirtti. Havzada bulunan göller, sulak alanlar ve canlı türlerinin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini kaydetti.
Yeraltı sularını besleyen yağışların her yıl aynı düzeyde gerçekleşmediğine dikkat çeken Alaeddinoğlu, artan sıcaklıklar ve buharlaşmanın su kayıplarını daha da artırdığını ifade etti. Özellikle karstik yapıya sahip Kavuşşahap Dağları çevresinde yeraltı suyu potansiyelinin bilimsel yöntemlerle tespit edilmesi gerektiğini vurguladı.
Alaeddinoğlu, mevcut içme suyu şebekelerindeki kayıp-kaçak oranlarının yüksek olduğuna da dikkat çekerek, altyapının iyileştirilmesi halinde kentin önemli bir su ihtiyacının karşılanabileceğini söyledi.
Van Gölü Havzası’nın tek bir yapı gibi görünmesine rağmen içinde 21 tali havza barındırdığını hatırlatan Alaeddinoğlu, her havzanın ayrı ayrı ele alınması ve bu amaçla özel bir su yönetim biriminin kurulması gerektiğini ifade etti.
“Bilimsel verilere dayalı bir su yönetimi modeli oluşturulmazsa, bugün yaşamadığımız sorunlar 10–20 yıl içinde ciddi birer tehdit hâline gelecektir” diyen Alaeddinoğlu, gerekli önlemler alınmadığı takdirde yeraltı su kaynaklarının da tükenebileceği uyarısında bulundu.