Dünya Kupası finali…
Millet ayakta, nefesler tutulmuş.
Shakira sahneye çıkıyor. Birazdan ortalık yıkılacak, "Waka Waka" diyecek…
Alman izliyor.
Şilili izliyor.
Japon izliyor.
Peki, bizde ne oluyor?
Şakir Abi izleyemiyor…
TRT; yani devletin kanalı.
Hani 80’lerde, 90’larda muktedirlerin keyfine göre onlarca şarkıyı ve şarkıcıyı sansürleyen TRT…
Hani bir süre önce Erzurum türküsü *"Hele Dadaş Hoşmusan"*ın sözlerine bile el atıp, "Yoksa sen sarhoş musan" dizesini "Ayakların yan basir, yoksa sen oruç musan" diye değiştiren TRT…
Ve 2016’da tek kalemde 208 şarkıya kilit vuran, Sezen Aksu’yu 20 yıldır kapısından içeri sokmayan TRT!
Halkın vergileriyle dönen bu kurum, bu kez yerel sansürle yetinmedi; evrensel bir operasyona imza attı!
Pat!
Makas!
Kestiler yayını.
Sanki kadın orada şarkı söylemeye değil, devletin bölünmez bütünlüğüne kastetmeye gelmiş!
Sanki "Waka Waka" demiyor da canlı yayında darbe bildirisi okuyor.
Shakira gitti…
Ekranda alelacele verilmiş bir stüdyo görüntüsü, arkada kravatını düzeltmeye çalışan şaşkın bir spiker.
Açın bakın dünya haritasını; Shakira’yı sansürleyen topu topu dört ülke var:
İran, Pakistan, Özbekistan… ve Türkiye!
Milli takım sahada yok, sondan ikinci oldu.
Ama sansür liginde dünyada ilk dörde girdik!
Atatürk ne diyordu?
"Muasır medeniyet seviyesi."
Erol Taş yaşasaydı, arkadan o meşhur kahkahasını patlatırdı:
"Hıhahahahaha!"
Biz nereye geldik?
İran, Pakistan, Özbekistan çizgisine…
Muasır medeniyetten muhafazakâr medeniyete!
Peki, Shakira bu duruma üzülmüş müdür?
Hiç sanmam. Parasını alır, ritmini tutar, Bogota’ya dönmüştür.
Ama senin işin yaş kardeşim…
Belli ki ekran başında "Abdestimiz bozulur" diye korkuyor, abdestli müteahhitler…